دفاع ناشیانه یک مسئول از دختران خیابان انقلاب

فیلم سینمایی آینه بغل با فروش بیش از ۱۷میلیارد تومان، سعی کرده فاصله طبقاتی قشر بسیار مرفّه که قیمت آینه بغل خودروی آنها معادل کل زندگی دیگران است را با طبقات فرودست جامعه از نظر اقتصادی به تصویر بکشد. البته نتیجه این سعی موفقیت‌آمیز نبوده و سکانس پایانی این فیلم به وضوح نشان می‌دهد پول حلّال همه مشکلات است! صرفنظر از ایرادات محتوایی این فیلم از یک نکته نباید غافل بود و آن وضع بسیار بد حجاب، آرایش غلیظ و غیرمتعارف و لباس نامناسب بازیگران است.

تا اینجا را در ذهن داشته باشید. یک خانم مسئول در شورای شهر تهران هم به تازگی در فضای مجازی نوشته : (کم‌ترین حقی که می‌شود برای یک زن قائل شد، انتخاب نوع حجاب است. نسل امروز را باور کنیم و تا دیرنشده اداره امورشان را بخودشان بسپاریم).

سؤال اینجاست که مگر اینجا کشور اسلامی نیست؟ ضوابط حجاب هم که مشخص است. چرا مسئولین مرتبط در برابر حجاب نامناسب و بعضاً (افتضاح) فیلم‎های سینمایی حساسیتی نشان نمی‌دهند؟! پیشنهاد می‌کنیم همین فیلم (آینه بغل) را به عنوان مُشتی نمونه خروار در یکی از جلسات شورایعالی انقلاب فرهنگی پخش کنند و آقایان محترم مسئول فرهنگ کشور ببینند آیا این نوع اشاعه منکرات متناسب با احکام اسلامی است یا خیر؟

آن خانم نماینده شورای شهر تهران زیر مطلبی که نوشته، عبارت (دختران خیابان انقلاب) را هم یادآوری کرده است. همان‌ها که فریب خورده و کشف حجاب (توجه کنید نه انتخاب نوع حجاب) نموده بودند! البته همه چیز ما به هم می‌آید. وقتی حجاب در سینما آنطور است، نماینده شورای شهر هم باید اینگونه مطلب منتشر کند.

در اسلام حق انتخاب نه تنها به زن برای نوع حجاب داده شده (که چادر بپوشید یا نه) بلکه در انتخاب دین برای مرد و زن آزادی وجود دارد و بالاتر از آن با ممنوعیت تقلید در اصول دین، اصل توحید، نبوت، معاد و غیره نیز باید مورد تحقیق قرار گیرد. آنچه دختران خیابان انقلاب انجام دادند، انتخاب نوع دیگری از حجاب نبود بلکه ترویج کشف حجاب بود!

اما اینکه نوشته‌اند اداره امور دختران را به خودشان بسپاریم. البته در امور شخصی حرف خوبی است ولی در هیچ جای دنیا، قانون‌شکنی تبلیغ نمی‌شود. وقتی فردی مسلمان و تسلیم خدای سبحان بود، باید به لوازم و احکام آن احترام بگذارد (حجاب دستور صریح قرآن و حدود آن از مسلّمات دین ما است) و اگر حتی نمی‌خواهد آن را رعایت کند (که در امور شخصی و حریم خصوصی مانعی نیست) در جامعه‌ای که قانون حاکم است نباید برخلاف آن عمل کند. مثل اینکه سربازی در پادگان در انتخاب نوع لباس آزاد باشد و هر ساعتی خواست بیاید و برود. نظام‌های غیردینی و لائیک دنیا هم این را قبول نمی‌کنند.

امیدواریم مسئولین مرتبط با موضوع فرهنگ و سینما بر حساسیت خود و تدبیر مناسب بیفزایند و آنان‌که اطلاع کافی از مبانی دینی و فرهنگی ندارند از تشویش اذهان جامعه پرهیز نمایند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *